Книга за оние кои чувствуваат дека времето минува брзо — и сакаат, пред да биде предоцна, да се помират, да простат, да се преиспитаат и да живеат со повеќе вера, љубов и благодарност.
Во „Пред самракот – записи за секојдневното и вечното“, психологот Елевтериос Елевтириадис пишува за работите што најчесто ги одложуваме: да кажеме „извини“, „благодарам“ и „те сакам“, да се помириме со ближните, да престанеме да осудуваме, да се покаеме и повторно да станеме кога ќе паднеме. Уште во прологот ја поставува главната порака на книгата: додека сè уште има време — не очајувај, прости, помири се и продолжи понатаму.
Книгата преку кратки и директни записи зборува за:
љубовта што со време се претвора од страст во грижа и блискост;
бракот, семејството и прифаќањето на несовршеноста на другиот;
простувањето и ослободувањето од злоба и осуда;
личните борби, стравот и храброста да се започне;
старите рани, болката и надежта дека повторно може да се стане;
благодарноста за луѓето и она што денес го имаме;
борбата со лошите навики и сопствените страсти;
верата, покајанието, молитвата и надежта пред минливоста на животот.
Елевтириадис постојано го враќа читателот кон едно едноставно прашање: што можам јас да сменам додека сè уште имам време? Во односите, во начинот на кој гледам на другите, во своите навики, во благодарноста и во сопствениот духовен живот.
Читајте ја ако сакате книга што ќе ве поттикне да застанете, да се преиспитате и да не ги оставате љубовта, простувањето, покајанието и важните зборови за „некогаш подоцна“.
